• Gościnny Dwór i Żelazna Brama •

• Гостиный двор на площади Железных ворот •

• The Guest Mansion and The Iron Gate •

• Gastfreundlicher Wohnsitz und das Eiserne Tor •

• Госцінний Двір та Залізні ворота •

• Gościnny Dwór a Železná Brána •

• Manoir Hospitalier et la porte de fer •

• Gościnny Dwór y la Puerta de Hierro •

• Gościnny Dwór e la Porta di Ferro •

• Ο Gościnny Dwór και η Iron Gate •

• גוצ’יני דבור ושער הברזל •

Można go śmiało nazwać ówczesną galerią handlową

Его смело можно назвать торговым центром того времени.

It can be safely called a shopping mall of that time

Es kann sicher ein Einkaufszentrum der Zeit genannt werden

Його сміливо можна назвати торговим центром того часу

Dá sa to pokojne nazvať nákupným centrom tej doby

Il peut être appelé en toute sécurité un centre commercial de cette époque

Se puede llamar con seguridad un centro comercial de la época

Può essere tranquillamente definito un centro commerciale dell’epoca

Μπορεί να ονομάζεται με ασφάλεια ένα εμπορικό κέντρο της εποχής

אפשר לקרוא לזה בבטחה קניון של אז

Gościnny Dwór na placu Żelaznej Bramy

Miniatura przedstawia wygląd budowli z około 1870 r.

W roku 1841 na placu Żelaznej Bramy, na miejscu spalonych w pożarze starych bud i straganów dawnego targowiska Wielopole, stanął nowoczesny, murowany, parterowy budynek handlowy, zaprojektowany i sfinansowany przez architektów Jakuba Gaya i Alfonsa Kropiwnickiego. Nazwano go „Gościnny Dwór”, co było przeniesieniem na język polski rosyjskiej nazwy oznaczającej bazar. W momencie powstania był niewątpliwe budowlą unikatową, nie tylko ze względu na kształt, ale i zastosowanie na taką skalę żeliwa jako materiału konstrukcyjnego. Podcienia utworzone przez zadaszone, odlewane zdobne arkady otaczające murowany budynek, nadawały całej budowli orientalny charakter. Przez niemal stulecie był ikoną handlową miasta, początkowo zajmowaną przez rosyjskich i polskich kupców, ostatecznie zdominowaną przez żydowskich handlarzy. Był więc jednym ze znaczących przykładów wielokulturowości stolicy. Gościnny Dwór wraz z powstałymi później w pobliżu bazarami i halami targowymi tworzył prawdziwe centrum handlowe Warszawy. W roku 1854 tak o tym miejscu pisała „Gazeta Warszawska”: Od rana do nocy roje interesantów i interesantek kręcą się wewnątrz i zewnątrz Dworu. Z rana szczególnie zgrabniutkie i niezgrabniutkie gosposie warszawskie, z kucharkami zbrojnymi w koszyki, kupują tu wiktuały do familijnych obiadów. Z cudowną szybkością załatwiają one swoje kupna. Mięso w jatkach, tasiemki u Icka, trzewiki u Tejby, masło u Szymusiowej, a wreszcie wazoniki z rezedą lub dubeltowym gwoździkiem kupują w jednej chwili. W latach 80-tych XIX w. na dziedzińcu wzniesiono podpiwniczony budynek z przeznaczeniem na składy i sklepy, a w 1916 r. dziedziniec przykryto drewnianym, przeszklonym dachem wspartym na żelbetowych podporach. Gościnny Dwór spłonął od niemieckich bomb we wrześniu 1939 r., a jego ruiny rozebrano do końca roku.

Architektura

Była to budowla w kształcie kropli wody, z ozdobną bramą wjazdową, od strony pl. Żelaznej Bramy i drugą, mniejszą u zbiegu ulic Skórzanej i Rynkowej (dawniej Gnojnej). Dodatkowo na wewnętrzny dziedziniec prowadziły dwa wejścia: jedno od ul. Rynkowej i drugie od ul. Skórzanej. Murowany budynek mieścił 168 sklepów i był przykryty dwuspadowym dachem wspartym na blisko 200 ozdobnych żeliwnych arkadach – odlanych w Fabryce Machin Banku Polskiego na Solcu. Chodniki pod arkadami wyłożone były marmurowymi płytami, a wewnętrzny dziedziniec, przeznaczony na targowisko, wybrukowany. Wybrukowane były też ulice okalające budowlę. Na szczycie bramy wjazdowej stała blaszana, pozłacana figura Merkurego – godło handlu – zaprojektowana przez Józefa Głowackiego. Figura służyła zarazem jako wskaźnik wiatru. Każdy ze sklepów miał solidne drewniane drzwi i witryny, zasłaniane na noc drewnianymi okiennicami i chronione żeliwną sztabą.

Гостиный двор на площади Железных ворот

Макет представляет внешний вид здания с 1870 года.

В 1841 году на площади Железных ворот на месте сгоревших при пожаре зданий и киосков бывшего рынка Велополе, было построено современное кирпичное одноэтажное торговое здание согласно проекту и благодаря финансированию, осуществленными архитекторами Якубом Гай и Альфонсом Кропивницким. Название «Гостиный двор» было позаимствовано из русского языка и обозначало рынок. Строение имело уникальную форму. При строительстве здания был использован чугун для конструкции. Литые ажурные аркады, окружающие кирпичное здание, придавали ему восточный характер. Начально Гостиный двор был занят русскими и польскими купцами, затем их постепенно вытеснили еврейские торговцы. Это место являлось ярким примером столицы на пересечении многих культур. Гостиный двор и окружавшие его рынки и торговые ряды являлись настоящим торговым центром Варшавы. В 80-х годах XIX в. было построено здание с подвалом, предназначенное под склады и магазины. В 1916 году было сооружено деревянную остекленную крышу, которую удерживала железобетонная конструкция. Гостиный двор сгорел от немецких бомб в сентябре 1939 года.

Архитектура

Здание имело форму капли воды. Достопримечательностью были ворота со стороны площади Железных Ворот и ворота у перекрестка улиц Скужаной и Рынковой (ранее Гнойной). Во внутренний двор можно было попасть через два входа: со стороны ул. Рынковой и ул. Скужаной. В кирпичном здании размещались 168 магазинов. Двускатная крыша поддерживалась декоративными чугунными аркадами, которые были отлиты на предприятии Machin Bank Polski на Сольцу. Тротуары были покрыты мраморными плитами, а внутренний рыночный двор и окружающие его улицы были вымощены. На вершине въездных ворот была установлена позолоченная фигура Меркурия, покровителя торговли, изготовленная согласно проекту Юзефа Гловацкого. Фигура указывала направление ветра. Каждый магазин закрывался прочной деревянной дверью, витрины закрывались на ночь ставнями.

The Guest Mansion on the Iron Gate Square

The miniature shows the building in around 1870.

In 1841, on the Iron Gate Square, in place of the old burnt shacks and stalls from the old Wielopole market, there was a modern, brick, one-storey mercantile building erected. It was designed and funded by the architects James Gay and Alfonso Kropiwnicki. It was called the Guest Mansion, which was the translation from Russian into Polish the word meaning a bazaar. At that time, the building was really unique, not only because of its shape but also because of use of the iron as a construction material in such a big amount. The arcades formed by the canopied, cast, ornate arcades surrounding the brick building gave it an oriental character. For almost a century it was the commercial icon of the city, at first occupied by the Russian and Polish merchants and later dominated by the Jewish traders. Thus, it was one the significant examples of the multiculturalism of the capital. The Guest Mansion, together with the later created bazaars and trading halls, made the real commercial centre of Warsaw. In 1854 ‘Gazeta Wyborcza’ described the place: ‘From dawn to dusk, the crowds of clients are moving in and out the Mansion. Especially in the mornings, an adorable and so adorable Warsaw housekeepers, with the cooks armed with baskets are buying provender for family dinners. They run their errands at impressive speed. Meat at butcher’s, ribbons at Icek, shoes at Tejba, butter at Szymusiowa and vases with mignonette or double-barrel carnation – they are all bought at once.’ In the 80s of the XIX century there was a building with a basement build on the courtyard. There were storerooms and stores and in 1916 the courtyard was covered with the wooden and glass roof propped by reinforced supports. In 1939 German bombs burnt the Guest Mansion and its ruins were pulled down by the end of the year.

Architecture

The building had the shape of a drop of water with the ornate gate from the side of the Iron Gate Square and the other, smaller gate at the intersection of Skórzana Street and Rynkowa Street (previous Gnojna Street). Additionally, there were two entrances to the internal courtyard: one from the side of Rynkowa Street and the other from Skórzana Street. There were 168 stores in the brick building and the building was covered with the gable roof supported by almost 200 iron ornate arcades which were cast in the Factory of the Machines of the Polish Bank in Solec. The pavements under the arcades were lined with marble slabs and the inner courtyard used as trading place was lined with cobblestone. The streets surrounding the building were also cobbled. There was a tin, gold-plated figure of Mercury, the trade emblem, at the top of the entrance gate. The figure was designed by Józef Głowacki and it also served as a wind indicator. Each store had heavy wooden door and display windows covered by wooden shutters and fortified by a cast-iron bar.

Der Gasthof auf dem Platz des Eisernen Tores

Das Modell zeigt das Gebäude im Jahre 1870.

1841 wurde auf dem Platz des Eisernen Tores ein eingeschossiges, modernes und steinernes Gebäude hochgezogen. Zuvor sind dort die alten Marktbuden des ehemaligen Marktes Wielopole abgebrannt. Die neue Markthalle wurde von den Architekten Jakub Gay und Alfons Kropiwnicki entworfen und auch finanziert. Der polnische Name lautete „Goscinny Dwor“, was auf Russisch Basar heißt. Die freie Übersetzung ins Deutsche lautet Gasthof. Im Moment der Fertigstellung war es ohne Zweifel eine einzigartige Konstruktion. Nicht nur die Form war besonders, sondern auch der hohe Anteil Gusseisen bei der Verwendung des Baumaterials. Der durch die überdachten und dekorierten Arkaden entstandene Bogengang, welcher das ganze Gebäude umgab, verliehen dem Projekt einen orientalischen Charakter.

Nahezu ein ganzes Jahrhundert lang war der Gasthof das Symbol der Warschauer Handelswelt. Anfangs ließen sich hier vor allem polnische und russische Kaufmänner nieder. Mit der Zeit dominierten jüdische Kaufleute. Es war eines der zahlreichen Orte in Warschau, wo die Multikulturalität der Stadt sichtbar und lebendig wurde.

Jahr um Jahr kamen weitere Basare und kleinere Markthallen hinzu und ließen aus der Gegend ein echtes Marktzentrum entstehen. Die wichtigsten Warschauer Zeitungen und Verlage berichteten regelmäßig über das Geschehen im und am Gasthof. In den Achtzigern des 19. Jahrhunderts wurde auf dem Innenhof ein unterkellertes Gebäude errichtet, welches als Speicher und zusätzliche Geschäftsräume genutzt wurde. 1916 wurde der ganze Innenhof mit einem Dach aus Glas und Holz überdeckt.Das Dach wiederrum stützte man auf Pfeilern aus Stahlbeton.

Der Gasthof brannte nach Bombeneinschlägen im September 1939 ab. Die Ruinen wurden bis Ende des gleichen Jahres abgetragen.

Architektur

Die Form des Gebäudes ähnelte einem Tropfen Wasser. Zum dekorierten Haupttor kam man vom Platz des Eisernen Tores, von der Kreuzung der Straßen Skorzana und Rynkowa (damals Gnojna) gelang man zum zweiten kleineren Durchgang. Zusätzlich gab es noch zwei seitliche Eingänge auf den Innenhof. Die steinerne Konstruktion fasste 168 Geschäfte und war von einem Satteldach, welcher auf nahezu 200 Arkaden aus Gusseisen gestützt war, überdacht. Die Arkaden wurden in der Maschinenfabrik der Polnischen Bank in Solec (Warschau) gegossen. Die Bürgersteige der Arkadengänge waren mit Marmorplatten ausgelegt. Der Innenhof und auch alle umliegenden Straßen waren gepflastert.Auf der Spitze des Haupttores stand eine vergoldete Blechfigur der römischen Gottheit Merkur, Symbolfigur der Händler, entworfen von Jozef Glowacki. Die Figur diente Zugleich als Windanzeige.

Gościnny Dwór in piazza di Żelazna Brama

La miniatura rappresenta l’edificio nell’anno circa 1870.

Nel 1841 nella piazza di Żelazna Brama, al posto delle vecchie baracche e bancarelle dell’ex mercato Wielopole bruciate in incendio, sorse un nuovo, moderno e muraturo edificio commerciale a un piano. Fu progettato e finanziato da Jakub Gaya e Alfons Kropiwnicki. Lo chiamavano „Gościnny Dwór” che in Russo significava „bazar”. In questo periodo senza dubbi fu molto eccezionale non solo a causa della sua forma, ma anche per l’uso della ghisa come un materiale della costruzione. I porticati creati dalle arcate coperte e decorative che circondavano l’intero edificio, creavano un originale carattere del mercato. Per quasi un secolo l’edificio era un simbolo del commercio di Varsavia, all’inizio dominato dai mercanti russi e polacchi e poi alla fine dai mercanti ebrei. Gościnny Dwór era un simbolo del carattere multiculturale di Varsavia per decenni. Dwór e altri mercati in quartiere fungevano da un vero centro commerciale di Varsavia. Nel 1854 la Gazzetta di Varsavia scrisse’: „Da mattina fino a notte fonda la folla dei interessanti va in giro dentro e fuori del mercato. Soprattutto la mattina delle graziose domestiche di Varsavia e cuoche armate dai cesti, ci comprano ingredienti per pranzo di famiglia. Qui fanno i loro affari con la meravigliosa velocità. Carne, nastri da Icek, stivali da Hejba, burro da Szymusiowa, e anche vasi ornamentali, tutte queste cose comprano qui in un momento.” Negli anni ’80 del XIX secolo nel cortile fu costruito un edificio destinato a magazzino e negozi nuovi. Nel 1916 il cortile fu coperto con un tetto vetrato di legno basato sulla costruzione di cemento armato. Gościnny Dwór fu bruciato in Settembre 1939 all’inizio della Seconda Guerra Mondiale dalle bombe tedesche. I residui dell’edificio distrussero i tedeschi dopo aver conquistato Varsavia.

L’ARCHITTETURA

L’edificio aveva forma di una goccia di acqua con una porta decorativa da parte della piazza di Żelazna Brama e la seconda, più piccola all’angolo delle vie Skórzana e Rynkowa (prima Gnojna). L’edificio murato poteva accogliere 168 negozi ed era coperto da un tetto a due falde supportato da quasi 200 arcate ornamentali di ghisa. I marciapiedi sotto le arcate erano rivestiti con lastre di marmo e il cortile interiore, destinato al mercato, era pavimentato. Anche le strade che circondavano l’edificio erano pavimentate. In cima della porta c’era’ una figurina d’oro di Mercurio – l’emblema del commercio – progettata da Józef Głowacki. La figurina fungeva anche da un indicatore di vento. Ogni negozio aveva le porte di legno e le vetrine coperte con le persiane durante la notte.

Gościnny Dwór na námestí Železnej Brány

Miniatúra predstavuje vzhľad budovy z cca. 1870 r.

V roku 1841 na námestí Železnej brány, namiesto vyhorených v požiari starých búd a predajných pultov dávneho trhu Wielopole, bola postavená moderná, murovaná, parterová obchodná budova, navrhnutá a financovaná architektmi Jakubom Gayom a Alfonsom Kropiwnickim. Bola pomenovaná „Gościnny Dwór“ [Pohostinný dvor], čo bolo prevedením do poľštiny ruskej názvy bazáru. V okamihu vzniku bola bezpochybne jedinečnou budovou, a to nielen vzhľadom na tvar, ale aj použitie v takom stupni liatiny ako konštrukčného materiálu. Podlubia vytvorené zastrešenými, odliatými, zdobenými arkádmi, ktoré obklopovali murovanú budovu pridávali celej budove orientálnu povahu. Cez takmer storoči bola obchodnou ikonou mesta, na začiatku obsadenou ruskými a poľskými obchodníkmi, na konci dominovali židovskí obchodníci. A tak sa stala jedným z významných príkladov multikulturalizmu hlavného mesta Poľska. Gościnny Dwór spolu s vzniklými neskôr v blízkom okolí bazárom a trhovými halami predstavoval naozajstné nákupné centrum vtedajšej Varšavy. V roku 1854 tak o tomto mieste písala „Gazeta Warszawska“: Od rána do noci roje zájemcov a záujemkýň chodia vo vnútri a vonku Dworu. Ráno najmä šikovné a nešikovné varšavské slúžky, s kuchárkami vyzbrojenými košíkmi, nakupujú tutaj proviant pre rodinné obedy. Mimoriadne rýchlo vybavujú všetky svoje nákupy. Mäso v jatkách, stuhy u Icka, črievice u Tejby, maslo u Szymusiowej, a konečne vázičku s resedou alebo dvojitým klinčekom kupujú v jednom okamihu. V 80. rokoch 19 storočia bola na nádvorí postavená podpivničená budova určená na sklady a obchody, a v 1916 bolo nádvorie pokryté drevenou zasklenou strechou podopretou na železobetónových podperách. Gościnny Dwór zhorel od nemeckých bomb v septembri 1939, a jeho zrúcaniny boli rozobrané do konca roka.

Architektúra

Toto bola budova s tvarom kvapky vody, s dekoračnou vstupnou bránou, od strany námestia Železnej brány a druhou menšou pri styku ulíc Skórzanej a Rynkowej (predtým Gnojnej). Dodatočné na vnútorné nádvorie viedli dva vchody: jeden od ul. Rynkowej a druhý od ul. Skórzanej. V murovanej budove sídlilo 168 obchodov a pola pokrytá sedlovou strechou podopretou takmer 200 zdobenými liatinovými arkádmi – odliatymi v Továrni strojov poľskej banky na Solci. Chodníky pod arkádmi boli dláždené mramorovými dlaždicami, a vnútorné nádvorie, určené na trh, bolo dláždené kameňom. Dláždené boli tiež ulice obklopujúce budovu. V hornej časti vstupnej brany bola umiestnená plechová, zlatená figúra Merkúra – erb obchodovania – podľa návrhu Józefa Głowackého. Figúra bola súčasne ukazovateľom smeru vetra. Každý z obchodov mal solídne drevené dvere a vitríny, ktoré boli nocou zakryté drevenými okenicami a chránené liatinovou zásuvkou.

Гостинний двірнаплощіЖелязнейБрами

Макетпрезентуєвиглядбудівлістаном на 1870 р.

У 1841 році наплощіЖелязнейБрами, намісцізнищенихпожежею старих будівельтаятокстарого ринкуВєлополе,повстав сучасний, цегляний одноповерховийторговий будинок, запроектованийтапрофінансованийархітекторамиЯкубомГаємтаАльфонсомКропивницьким. Назвали його „Гостиннийдвір”, щобуло польською адаптацією російської назви базару. Від самого початку будова була унікальною, не тільки з огляду на форму, але й використану кількість такого будівельного матеріалу як залізо.Криті підтіння,утворенілитими оздобленими аркадами, оточувалицеглянийбудинок, надаючивсій будівлісхідного характеру. Протягом майже століття він слугував торгівельною іконоюміста, перебуваючи спочатку у сфері впливу російських та польських,а наприкінці єврейських купців.Це був один із значущих прикладів багатокультурності столиці.Гостинний двірразом зі зведеними пізніше поблизубазарами та торгівельними павільйонамиутворювавсправжнійторгівельний центр Варшави.У 1854 році про це місце „Gazeta Warszawska” писала: З ранку до вечорарої „інтересантів та інтересанток”кружляютьвсередині та зовніДвору. Зранкустрункі та не струнківаршавські господині, разом ізозброєними кошиками кухарками, купують тутїства для сімейних обідів. З чарівною швидкістювлаштовуютьвони своїзакупки. М’ясо в ятці, стрічкив Іцка, черевичкиуТейби, маслоуШимусьової, та на завершення вазони з резедою…У 80-х роках XIX ст. у внутрішньому дворібуло зведено будинок із підвалом,призначений під склади та магазини, ау 1916р.внутрішній двірбуло перекрито дерев’яним заскленим дахом,щоспирався на залізобетонні опори. Гостинний двірспалахнув від німецьких бомбу вересні 1939 р., айогоруїнибуло розібрано до кінця року.

Архітектура

Будівля мала форму краплі води,з декорованою в’їзною брамою, з бокупл. ЖелязнейБрамитаще однією, меншоюна перетинівулицьСкужанейтаРинковей (ранішеГнойней). Додатково до внутрішнього дворубуло два входи: одинзвул. Ринковейтаіншийзвул. Скужаней. Цеглянийбудинок, щоналічував 168 магазинів,бувукритийдвосхилим дахом,зіпертим на близько 200 декорованихлитихаркад,відлитихнаФабриціМашинБанкуПольськогонаСольцу. Доріжкипідаркадамибуло вимощено плитами з мармуру, авнутрішній двір,призначенийдляринку -бруківкою. Також було вимощено бруківкою вулиці навколо будівлі. Нагорів’їзної брамимістивсябляшаний позолоченийгерб торгівлі з фігуроюМеркурія,створений за проектомЮзефаГловацького. Фігура водночас показувала напрямок вітру.Кожен із магазинівмав міцнідерев’яні дверітавітрини, що на ніч закривалисядерев’яними віконницямиз прогоничами.

Casa solariega de huéspedes en la Plaza de la Puerta de Hierro

La miniatura presenta el aspecto de los edificios en aprox. 1870.

En el año 1841 en la Plaza de la Puerta de Hierro, en el sitio donde se habían quemado los edificios y puestos de mercados de “Wielopole”, se alzó un moderno edificio comercial de ladrillo, de una planta, que fue diseñado y financiado por los arquitectos James Gaya y Alfonso Kropiwnicki.

La edificación fue llamada “La casa solariega de huéspedes”, lo cual era una interpretación al polaco del nombre ruso que significaba basar.

En el momento de la creación fue sin duda un edificio singular, no sólo debido a la forma, pero por el uso y la cantidad del hierro utilizado como material de construcción.Gracias a las arcadas de metal fundido que rodeaban los tejados de la construccion, la sombra que se reflejaba del edificio tenía un carácter Oriental.

Durante casi un siglo fue un ícono comercial de la ciudad, habitada inicialmente por comerciantes rusos y polacos, pero finalmente dominada por comerciantes judíos. Este edificio era un ejemplo significatico de la multiculturalidad de la capital. La Casa Solariega de Huespedes junto con sus posteriores basares y tiendas creó un verdadero centro comercial en Varsovia.

En 1854, así lo describio el Periodico de Varsovia „Gazeta Warszawska”: desde la mañana hasta la noche, enjambres de personas y giran dentro y fuera de la Casa Solariega. En la mañana, tanto las guapas, como las menos guapas amas de casa de Varsovia, junto con sus cocineras compran aquí sus almuerzos familiares. Con gran velocidad realizan su compra. La carne de la carnicería, las cintas de Icka, los suecos de Tejba, la mantequilla de Szymusiowa, y finalmente los floreros con reseda y claveles que compran en un instante.”

En los años 80 del siglo XIX en el patio fue construido un edificio con sótano destinado para almacenes y tiendas, y en 1916 el patio fue cubierto por un techo de madera con vidrio apoyado en columnas de hormigón.

La Casa Solariega de Huéspedes se incendió tras ser bombardeada por los Alemanes en 1939 y sus ruinas fueron demolidas a finales del año.

Arquitectura

Era un edificio en forma de gota de agua, con una puerta decorativa, que daba por un lado a la Plaza de la Puerta de Huerro y por el otro (un poco menor) a la intersección de las calles Skórzana i Rynkowa (la antigua Gnojna).

Además, el patio interior tenía dos accesos: uno en la calle Rynkowa y otro en la calle Skórzana.

En el edificio de ladrillo se encontraban 168 tiendas. Estaba cubierto con un techo inclinado de dos lados, apoyado en aproximádamente 200 pórticos ornamentales de hierro, que fueron fundidos en la Fábrica de Máquinas del Banco de Polonia en Solec (Fabryka Machin Banku Polskiego).

Las pasarelas bajo las arcadas fueron alineadas con azulejos de mármol y el patio interior, que fue diseñado para el comercio, fue empedrado.

También fueron empedradas las calles alrededor del edificio. En la cumbre de la compuerta metálica se encontraba una figura de Mercurio chapada en oro – el escudo del comercio – diseñado por Jozef Glowacki. La figura tenía también por función indicar el viento. Cada una de las tiendas poseía una puerta de madera segura, en la que noche se cerraban los ventanales de madera y se colocaban barrotes de hierro.

Manoir Hospitalier

La maquette représente l’état du bâtiment vers 1870.

En 1841 un bâtiment moderne en briques d’un étage est érigé sur l’ancien site de vieux baraques et étals de marché Wielopole brûlés dans un incendie. Il est conçu et financé par les architectes Jakub Gay et Alfons Kropiwnicki. Il est nommé “Le Manoir Hospitalier”, ce qui vient de la traduction littérale du nom russe signifiant un marché. Au moment de sa construction c’est sans aucun doute un bâtiment unique, non seulement grâce à sa forme, mais aussi parce que la fonte est utilisé en tant que matériau de construction à une échelle sans précédent. Les arcades décoratives en fonte donnent au bâtiment un aspect oriental. Depuis près d’un siècle il sert d’un centre commercial de la ville. Originairement occupé par des commerçants polonais et russes, finalement il est dominé par des hommes d’affaires juifs. C’est donc l’un des exemples les plus importants du multiculturalisme de Varsovie. Le Manoir Hospitalier avec des halles d’exposition et des bazars qui sont construit plus tard à proximité constituent le quartier commerçant principal de la capitale.

En 1854 le “Journal de Varsovie” écrit à propos de cet endroit: Du matin au soir, des foules des visiteurs errent à l’intérieur et à l’extérieur du Manoir. Surtout le matin, les ménagères de Varsovie y achètent des ingrédients pour les dîners de famille. Ils font des courses avec une vitesse étourdissante. Ils achètent de la viande chez le boucher, les rubans chez Icek, les chaussures chez Tejba, du beurre chez Szymusiowa et enfin une vase des fleurs, tout en un instant.

Dans les années 1880 un bâtiment comprenant un sous-sol est érigé dans la cour afin d’y situé des entrepôts et des magasins. En 1916 la cour est couverte d’un toit en bois partiellement vitré soutenu par des supports en béton armé. Le Manoir Hospitalier brûle à cause des bombes allemandes en septembre 1939 et ses ruines sont rasés avant la fin de cette année-là.

Φιλόξενο αρχοντικό στην πλατεία Σιδερένιας Πύλης

Η μικρογραφία παρουσιάζει την μορφή του κτιρίου περίπου από το 1870.

Το 1841 στη πλατεία Σιδερένιας Πύλης, όπου κάηκαν σε μια πυρκαγιά τα σπίτια παλαιών λαϊκών αγορών και αγορών του Βιελοπόλε, στάθηκε ένα σύγχρονο, από τούβλα εμπορικό κτίριο, σχεδιασμένο και χρηματοδοτούμενο από τους αρχιτέκτονες Γιάκουμπ Γκάγια και Άλφονς Κροπιβνίτσκι. Ονομάστηκε „Φιλόξενο αρχοντικό”, από την μετάφραση της λέξης παζάρι από την ρώσικη γλώσσα στην πολωνική. Η κατασκευή του κτιρίου ήταν αναμφισβήτητα μοναδική, όχι μόνο λόγω του σχήματος, αλλά και λόγω της χρήσης τέτοιας ποσότητας χυτοσιδήρου ως δομικό υλικό. Οι στοές που δημιούργησαν οι στέγες και οι στοές γύρω από το κτίριο από τούβλα, έδωσαν σε ολόκληρο το κτίριο έναν ανατολίτικο χαρακτήρα. Για σχεδόν έναν αιώνα, ήταν η εμπορική εικόνα της πόλης, αρχικά καταλημμένη από ρώσους και πολωνούς εμπόρους, και τελικά κυριαρχούμενη από Εβραίους εμπόρους. Ήταν ένα από τα σημαντικά παραδείγματα της πολυπολιτισμικότητας της πρωτεύουσας. Το φιλόξενο αρχοντικό, μαζί με τα παζάρια και τις αίθουσες αγοράς που δημιουργήθηκαν αργότερα, αποτέλεσε ένα πραγματικό εμπορικό κέντρο στη Βαρσοβία. Το 1854, η „Εφημερίδα της Βαρσοβίας” έγραψε για αυτό το μέρος: Από το πρωί μέχρι το βράδυ, πληθώρα επισκεπτών και επιχειρηματιών περιστρέφονται μέσα και έξω από το αρχοντικό. Το πρωί, φινετσάτες νοικοκυρές στη Βαρσοβία, μάγειρες και μαγείρισσες έτοιμοι για αγορές με τα καλάθια τους, αγοράζουν εδώ τα εδέσματα για οικογενειακά δείπνα. Με εκπληκτική ταχύτητα, διευθετούν τις αγορές τους. Κρέας, κορδέλες, παπούτσια, βούτυρο, και, τέλος, αγγεία με ένα διπλό καρφί αγοράζονται μέσα σε μια στιγμή. Στη δεκαετία του 80, στήθηκε μία υπόγεια αυλή σε ένα κτίριο που προοριζόταν για αποθήκες και καταστήματα, και το 1916 η αυλή καλύφθηκε με ξύλινη, γυάλινη οροφή υποστηριζόμενη από οπλισμένα με σκυρόδεμα στηρίγματα. Το Φιλόξενο αρχοντικό κάηκε από τις γερμανικές βόμβες το Σεπτέμβριο του 1939 και τα ερείπια του καταστράφηκαν μέχρι το τέλος του έτους.

Αρχιτεκτονική

Ήταν ένα κτίριο σε μορφή μιας σταγόνας νερού, με μια διακοσμητική πύλη εισόδου, από την πλευρά της πλατείας Σιδερένιας Πύλης και τη δεύτερη μικρότερη στην διαστάρωση των οδών Σκουζάνα και Ρινκόβα (πρώην Γκνόηνα). Επιπλέον, δύο είσοδοι οδηγούσαν στην εσωτερική αυλή: μία από την οδό Ρινκόβα και η δεύτερη από την οδό Σκουζάνα. Το κτίριο στέγαζε 168 καταστήματα και ήταν καλυμμένο με κεκλιμένη στέγη υποστηριζόμενη από σχεδόν 200 διακοσμητικές στοές από χυτοσίδηρο – χυτές στο εργοστάσιο μηχανημάτων στο Σόλετσ. Τα πεζοδρόμια κάτω από τις στοές ήταν επενδεδυμένα με μαρμάρινες πλάκες και η εσωτερική αυλή, που προοριζόταν για την αγορά ήταν στρωτή. Οι δρόμοι που περιέβαλλαν το κτίριο ήταν επίσης πλακόστρωτοι. Στην κορυφή της πύλης εισόδου υπήρχε μια χρυσή φιγούρα του Ερμή – το έμβλημα του εμπορίου – που σχεδίασε ο Γιούσεφ Γκλοβάτσκι. Η φιγούρα χρησίμευσε επίσης ως δείκτης ανέμου. Κάθε ένα από τα καταστήματα είχε ξύλινες πόρτες και παράθυρα, καλυμμένα με ξύλινα ρολά για τη νύχτα και προστατευμένα με χυτοσίδηρο.

אחוזת אורחים בכיכר ברמזה זלזנה

המיניאטורה מציגה את מראה הבניין מכאלף שמונה מאות ושבעים

בשנה אלף שמונה מאות וארבעים ואחת בכיכר ברזא זלזנה, באתר הבניין הישן ודוכני שוק Wielopole לשעבר, תוכנן ומומן בניין מסחרי מודרני, לבני, בן קומות, על ידי האדריכלים ג’אקוב גיי ואלפונס קרופיוניצקי. זה נקרא „אחוזת אורחים”, שהיה העברת השם הרוסי לבזאר לפולנית. בזמן הקמתו היה ללא ספק בניין ייחודי, לא רק בגלל הצורה, אלא גם השימוש בברזל יצוק כזה כחומר בנייה.

הארקיידים שנוצרו על ידי הקשתות והיציקות המקורות סביב בניין הלבנים העניקו לכל הבניין אופי מזרחי. במשך כמעט מאה שנים היה זה אייקון המסחר של העיר, שנכבש בתחילה על ידי סוחרים רוסים ופולנים, ובסופו של דבר נשלט על ידי סוחרים יהודים. הוא היה אחת הדוגמאות המשמעותיות לרב-תרבותיות של הבירה. אחוזה מסבירת פנים, יחד עם הבזארים ואולמות השוק שנוצרו אחר כך, הקימו מרכז קניות אמיתי בוורשה. בשנה אלף אלף שמונה מאות וחמישים וארבעה, „גזטה ורשבסקה” כתב על המקום הזה: מהבוקר עד הלילה, נחילי מבקרים ואנשי עסקים סובבים בתוך בית המשפט ומחוצה לו. בבוקר, עקרות בית חזקות ומביכות במיוחד בוורשה, עם טבחים חמושים בסלים, קנו כאן חלונות לארוחות משפחתיות. במהירות מדהימה הם מסדרים את הרכישה שלהם. בשר בג’טקאצ ‚, קלטות באייסק, נעליים בטג’בה, חמאה בשימוזובה ולבסוף אגרטלים עם רזדה או מסמר קצה כפול ברגע אחד.

בשנות השמונים של המאה התשע-עשרה הוקם מרתף בחצר לאחסון וחנויות, ובשמונה-עשרה החצר השש-עשרה כוסה גג זכוכית מזכוכית מעץ הנתמך בתמיכות בטון מזוין. אחוזת אורחים נשרפה מפצצות גרמניות, ובספטמבר, אלף תשע מאות ושלושים ואחת, הושמדו חורבותיה בסוף השנה.

אדריכלות

זה היה מבנה בצורת טיפת מים, עם שער כניסה דקורטיבי, מהצד של שער הברזל והשני, הקטן יותר בצומת הרחובות סקורזאנה ורינקובה (לשעבר גנואה). בנוסף, שתי כניסות הובילו לחצר הפנימית: אחת מאול. Rynkowa והשני מ- ul. עור. בניין הלבנים שכן שש שישים חנויות והיה מכוסה בגג גמלון הנתמך על ידי כמעט מאתיים ארקדות ברזל יצוק דקורטיביות – יצוקות במפעל מכין בנק פולסקי בסולץ ‚. המדרכות מתחת לארקדות היו מרופדות בלוחות שיש, והחצר הפנימית, המיועדת לשוק, סלולה. גם הרחובות המקיפים את הבניין נסללו. בראש שער הכניסה עמדה דמות מרקורי מוזהבת מפח – סמל המסחר – שתוכנן על ידי יוזף גלובאקי. הנתון שימש גם כאינדיקטור רוח. בכל החנויות היו דלתות וחלונות עץ מלאים, מכוסים בתריסי עץ למשך הלילה ומוגנים בברזל יצוק.